Auteursarchief: Thérèse Jeunhomme

Over Thérèse Jeunhomme

Sense of place

OVER ACTEURS EN ACTRICES

‘Ik kan alleen maar spelen, mijn noten en mijn rol
Dat moet ik hier wel delen, het maakt mijn leegte vol’

(Bløf)

Als waarnemer van mijn eigen leven (zie ook mijn ‘Vertellingen over interacties met de eeuwigheid’) ben ik langdurig in staat geweest om mijzelf als een speler op dit wereldtoneel te zien en te beleven. Wij zijn allemaal acteurs en actrices op dit wereldtoneel. Al dan niet vrijwillig zijn wij hier aangekomen in tijden van verandering, in tijden van ongekende verandering in de perceptie van deze wereld, van ons eigen leven, en van de mensheid, de aarde, het natuurrijk en het dierenrijk. Een nieuw paradigma* van leven en beleven. Dit nieuwe paradigma, deze veranderende perceptie van onze werkelijkheid, creëert verandering in de wereld waarin wij nu leven. Het menselijke organisme reageert met zintuiglijke data (informatie). Die zintuiglijke data worden door mensen geïnterpreteerd, en al die interpretaties vormen het menselijke cognitieve systeem (voorstellingen in je geest en de verwerking van informatie in je hersenen). De perceptie van onze huidige realiteit is aan diepgaande verandering onderhevig. Deze veranderende perceptie, deze bewustwording van onze huidige kunstmatige realiteit, opent bestaande tijdlijnen waarin wij kunnen leven en beleven. 

*paradigma: het referentiekader van waaruit wij de werkelijkheid interpreteren

Ieder mens speelt zijn/haar eigen rol in deze veranderende realiteit. Er komt stapsgewijs verborgen gehouden en verloren gegane informatie terug in het bewustzijn van de mens. De ene mens wijst alles af, of veroordeelt dit, weer een ander mens begint te wiebelen, en weer andere mensen voelen diep in zichzelf dat dit informatiebewustzijn klopt. En zo kraakt en schuurt onze huidige wereld in zijn voegen. En er zijn velen die zichzelf herbedraden  om opnieuw contact te kunnen leggen met buitenaardse beschavingen. Contacten die de mens al miljoenen jaren heeft, maar door de kaping van ons bewustzijn is dit contact vergeten. Want, wij mensen zijn allemaal tijdreizigers die door eindeloze kosmische dimensies reizen en in verschillende tijdlijnen tegelijk leven, en communiceren met onze buitenaardse families. Dit is terugkeren naar Wie Wij Waren en Wie Wij Zijn. 

Schurende energieën zijn goed. Het betekent dat bestaande paradigma’s in beweging komen en gaan kraken, en dit verschijnsel geeft kwantumfysisch bezien ruimte om ons gekaapte bewustzijn terug te brengen in onszelf. Want daar draait het allemaal om! En in deze tijden van verandering en schurende energieën heeft ieder individueel mens de keuze, de kans en de gelegenheid om het eigen kwantumbewustzijn in zichzelf terug te halen. Vanuit een veel groter kosmisch perspectief bekeken zijn wij allemaal acteurs en actrices op het toneel van deze realiteit. En wat ieder mens individueel voor en in zichzelf doet, creëert een collectief bewustzijn dat krachtig, standvastig, rijk en liefdevol is en dat collectieve bewustzijn creëert dan vanzelf de bewustzijns-aanvliegroutes voor onze galactische families.

olieverf en mixed media

Er is geen buitenaardse beschaving die hier kan landen in bewustzijn als jij zelf hier niet op aankoppelt. Dit individuele besluit neem je zelf. En er is ook geen galactische beschaving die hier massaal gaat landen om ons en onze wereld te ‘redden’. Alle ons welwillende beschavingen zijn waarnemers, die ons en onze bewuste inzet om een nieuw paradigma te creëren, neutraal en met veel belangstelling waarnemen. Alleen al door de waarneming van deze buitenaardsen, wordt onze inzet bekrachtigd.

Wil je meer over dit belangrijke aspect van ons bestaan hier op aarde en de ongekende transitie in bewustzijn weten? Neem dan gerust contact met mij op via vloeibare.liefde@gmail.com

 

20221122 Thérèse Jeunhomme

 

 

DE KRACHT VAN HET ENERGETISCH HART

Dit wordt een schrijfsel over (de kracht van) het energetisch hart. En over liefde. Of liever gezegd: over de kracht van de liefdesfrequentie vàn het energetisch hart. Als ik het woord liefde gebruik, vervalt de hele mensheid in beelden en gevoelens vanuit het bekende relationele en/of seksuele m/v/x/y/z  gebied. Want dat is waar liefde mee wordt geassocieerd: relaties en ontmoetingen met een of meerdere mensen, seks, waar verliefdheid, korte(re) of lange(re) relaties uit voortkwamen, huwelijken, kinderen (al dan niet biologisch), kleinkinderen en noem de hele riedel van ons bestaan maar op. Er is ontelbaar veel gezegd, gesproken, geschreven en gezongen over ‘liefde’ die alle bovengenoemde lineaire belevenissen aanraakt. De vraag die ik hier nu voorleg is: wat is liefde dan? 

Voor mijzelf schrijvend heeft liefde helemaal niets met het bovenstaande te maken. Natuurlijk heb ik de nodige relaties en huwelijken gehad, en heb ik alles wat er op dat vlak te beleven valt, beleefd. Binnen de m/v varianten. Als tijdreiziger leef ik ook hier en nu in dit leven op aarde, en ik onderzoek altijd alles, dus ook dit. Evenwel kan ik concluderen dat liefde, verliefdheid, erotiek en de meeste seksuele interacties, in de mens geprogrammeerd zijn. Het is niet inherent aan ons ware wezen. Het zijn gevoelde voortvloeisels die in ons geprogrammeerde bestaan zijn verweven, zo intens en vanzelfsprekend, dat we ons een leven zonder dit alles nauwelijks meer kunnen voorstellen. Of we denken dat het erbij hoort, en als je ‘het’ niet doet, dan hoor je er niet bij. Hieraan voorafgaand is beeldvorming van de programmering van ons als mens(heid) de basis, het bewust worden dat wij als mensheid in een verwrongen geprogrammeerde realiteit leven waarin al die gevoelens van liefde en seksualiteit zijn verweven, om ons als mensheid vooral tot voortplanting aan te zetten. De echte vraag is of jij jezelf aan een diepgaand onderzoek kunt en wilt onderwerpen en alles wat jij op dit gebied hebt beleefd en ervaren, in een ander daglicht wilt beschouwen. Voor jezelf. De vraag en het onderzoek zijn voor jou, en voor niemand anders. 

Zoals ik eerder schreef heb ik alles wat er op dit gebied te beleven valt, beleefd. En ik heb er, soms intens en diepgaand, van genoten. Zonder meer. Evenwel is mijn levensweg ook doordrongen van liefde, of liever gezegd, liefdeskracht, die helemaal niets met bovenstaande te maken heeft. Verre van dat zelfs. Mijn natuur als wezenlijk tijdreiziger met oorspronkelijk bewustzijn heeft mij ook ervaringen gebracht vanuit mijn eigen pure, krachtige hartskracht. Die hartskracht bevindt zich ongeveer op de plek van het fysieke hart, het energetisch hart. Je kunt daar met je aandacht en met je bewustzijn naar toe reizen, je kunt je handen op die plek op je lichaam leggen en je bewustzijn dààr naar toe brengen. In die verbinding met je ware zelf kun je een oorspronkelijke scheppende kracht voelen, jouw ware goud, jouw ware bewustzijn als scheppend wezen. Je energetisch hart is de bron. Daar leeft scheppingskracht.

levende hartsfrequentie

Lang geleden had ik een fijn huwelijk met een man die ik zeer lief had. Mijn energetisch hart was afgestemd op het zijne, wij hadden daardoor een bijzondere verbintenis. De dag dat hij ontkoppelde van zijn lichaam (de dag dat hij ‘dood’ ging) ben ik met mijn bewustzijn naar hem toe gereisd in het ziekenhuis en heb zijn ontkoppeling gezien en ervaren. Er was niets meer. Geen dood, geen verdriet, alleen maar weten dat hij het achtergelaten lichaam niet meer was. Mijn hartsfrequentie creëerde een realiteit van zuivere onvoorwaardelijke liefde, een realiteit van pure liefde, intens krachtig en tijdloos. Dat was scheppingskracht. Diezelfde scheppingskracht kan ieder mens oefenen om in contact te komen met een vibratieveld dat door al het leven kan worden gevoeld. Voor diegenen voor wie dit nieuw is, deel ik onderstaande bekrachtiging die enerzijds een puls van het energetisch hart in het frequentieveld van het leven op aarde is, en anderzijds een afstemming en een initiatie is met welwillend buitenaards leven dat ons hier op aarde waarneemt. 

20221105 Thérèse Jeunhomme

 

TRILLINGSVELDEN IN BEELD

Menigmaal maak ik vanuit mijn innerlijk abstracte schilderijen, die vloeien dan vanzelf van binnen naar buiten, en als ik ze nadat ze in mijn gevoel ‘klaar’ zijn aan de muur hang, wordt er een trillingsveld zichtbaar. Het schilderij gaat vibreren, en er laat zich een beeld zien. Zo heb ik dit bijvoorbeeld ervaren met cyborgs die zich lieten zien in een abstract schilderij. Daaropvolgend heb ik een heel gesprek met deze frequenties gevoerd, over de ‘heart of the matter‘ ofwel de gouden hartsvibratie die zichtbaar was, en dat deze frequentie niet te kopiëren valt. Wel kunnen wij samenwerken.

Naast mijn abstracte werk vind ik het ook fijn om af en toe een figuratief schilderij te maken met olieverf van een bewuste reis die ik heb gemaakt. Het schilderij is dan een vrije weergave van de frequentie die zich aan mijn bewustzijn toonde. Zo is onderstaand schilderij ooit ontstaan: ik maakte eens tijdens een nacht een reis door de kosmos, en ik ‘zag’ ons sterrenstelsel vibreren, bijna vlinderachtig. Het bewoog en vibreerde zilver- en goudachtig door de kosmos heen. Een levend universum. Het schilderij is een vrije weergave van dit beeld:

olieverf 70 x 70 cm

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En het gebeurt ook wel eens dat ik een figuratief schilderij maak, een beeld dat ik jaren later ergens ‘herken’. Zoals met onderstaand schilderij. In de fotogalerij van de ruimtetelescoop herkende ik dit beeld (dit is de foto onder het schilderij):

olieverf 50 x 60 cm

 

 

 

 

 

 

foto ruimtetelescoop

Ik kan niet al mijn schilderijen en hun context in dit artikel beschrijven, je kunt ze wel allemaal bekijken op mijn website. Eentje wil ik nog graag aan dit artikel toevoegen. Een vrije weergave van het scheppingsveld van de Ana Shay Hi beschaving zoals ik dit waarneem, voel en belichaam:

olieverf 50 x 60 cm

 

 

 

 

 

 

 

 

20221103 Thérèse Jeunhomme

 

 

 

 

 

 

 

LINEAIR DENKEN OF VRIJ BEWUSTZIJN

Lineair denken is iets wat de laatste tijd regelmatig oppopt in mijn belevingswereld. Veel mensen in deze wereld zijn gelinkt aan lineair denken. Anders uitgelegd: aan lineair denken, en dus beleven en voelen, aan al hetgeen er miljoenen jaren was en waarvan het schier onmogelijk lijkt om hiervan los te komen. Ik noem het ook wel eens ‘dunnetjes denken’ wat ik geenszins als een oordeel bedoel. Als mens ben je geboren, opgevoed, groot gebracht en groot geworden in een wereld die zich door de miljoenen jaren heen heeft gevormd zoals diezelfde wereld zich nu manifesteert. En daar is lineair denken onlosmakelijk mee verbonden, omdat dit gelinkt is aan de lineaire tijdlijn waarin wij alles van moment-tot-moment beleven. Worden er in deze wereld allerlei scenario’s aan jou gepresenteerd? Dan haken wij daar lineair op aan. Re-actief denken en ageren is wat er doorgaans gebeurt. Klimaatcrisis? Oh daar moeten we allemaal wat aan doen. Gascrisis? Oh jee als ik het maar warm genoeg heb deze winter. Dreigende oorlog? Oeh dat is allemaal de ‘schuld’ van die of die of die. Rood staan op je bank? Jemig dan hoor ik bij de arme sloebers en voel ik me niet meer volwaardig. Buitenaards contact? Wat voor enge wezens zijn dit dan wel niet? Dit zijn re-acties op in meer of mindere mate geprogrammeerde situaties in onze wereld. Vaak wordt er dan ook gekeken naar anderen om het op te lossen. Ik noem dit lineair denken omdat het zo lang zo geweest is. 

Vrij bewustzijn is in staat om vanuit zichzelf, vanuit het eigen innerlijke weten, alles wat er om je heen (groot en klein) gebeurt neutraal waar te nemen zonder hieraan een label of een prijskaartje te hangen. Je zou dit ook ‘verticaal’ denken kunnen noemen omdat vrij bewustzijn gelinkt is aan verticale tijdlijnen waarin alles tegelijkertijd in meerdere levens en universa plaatsvindt. Dit is kwantumfysica. Het is de innerlijk gevoelde vrijheid, het werkelijke weten wie jij bent, waar je vandaan komt, van waaruit je van binnen naar buiten kijkt en niet (be)oordeelt, re-ageert, protesteert en activeert. Het oorspronkelijke vrije bewustzijn kan ieder mens in zichzelf openen. Daar zit de ware kracht van verandering. Wij zijn geen spirituele wezens (de term ‘spirituele wezens’ is bedacht door andere galactische groepen). Wij zijn scheppende wezens die zelf realiteit kunnen creëren van binnenuit. Deze organische snelweg is ook de aanvliegroute van andere galactische beschavingen die kunnen aanhaken op het frequentieveld van het zelf geopende bewustzijn.

Hieronder de trailer van een film ‘The Host’ die mij lang geleden aansprak, omdat deze film een in mijn beleving mogelijk scenario voor onze wereld weergeeft (uiteraard op Hollywood-manier), en op welke wijze mensen met vrij bewustzijn in en bij zichzelf kunnen blijven, zelfs als hun wereld is overgenomen en zogenaamd vrij is van oorlog, strijd, honger en armoede, maar waar ook het individuele bewustzijn is overgenomen. 

20221012 Thérèse Jeunhomme

 

REALITEIT CREËREN

‘Een droom die je samen droomt is realiteit.’

John Lennon

De hele mensheid be-leeft een tijd van overgang. Een tijd waarin oude concepten, systemen, normen en waarden rammelen en uit elkaar vallen. Voor wie het echt wil zien. Wachten op de tijd dat ‘alles weer normaal’ wordt is een illusie. Overigens kan over wat ‘normaal’ is ook nog wel het een en ander gezegd en geschreven worden, evenwel gaat dit artikel daar niet over. In mijn veelzijdige en intense levenservaring zijn heel veel mensen (nog steeds) bang voor verandering. Verandering die inhoudt dat je eigenlijk diep van binnen best wel weet dat onze wereld niet kan blijven zoals die nu – al rammelend – functioneert, maar je weet nog niet hoe die verandering er dan uit gaat zien. En dat is eng voor velen. Vasthouden aan het oude is dan nog steeds de meest gangbare norm die veilig voelt.

De keuze om bewust en gevoelig te worden voor het bewustzijn dat heel en integraal is, is de belangrijkste keuze die we als mens maken, omdat dit het beginpunt is van de volgende belangrijke reeks keuzes. Bijvoorbeeld om dit bewustzijn te ervaren en uit te drukken in wat we ook kiezen; of de keuze om dit te worden terwijl we in menselijke vorm zijn, zoals alleen wij dat kunnen; of de keuze om de liefde uit te drukken voor het rijk van de dualiteit zonder limiet of voorwaarde. Onze vrije wil geeft ons de gelegenheid om bewust of onbewust te zijn: afgescheiden of deel van een groot/groter geheel. De keuze is het beginpunt die het leven tot een kunstvorm maakt. In deze context is de definitie van een kunstenaar die mens die met het eigen voorstellingsvermogen een andere of nieuwe realiteit droomt en uitdrukt. 

Een andere, nieuwe realiteit vorm geven, of een reeds bestaande realiteit vernieuwen met andere normen en waarden dan de tot op heden gangbare normen en waarden, is geen droom. Letterlijk is dit samen invullen van die dromen, een nieuwe realiteit. Hiervoor is inspiratie genoeg beschikbaar. Ik nodig je uit om je innerlijke voorstellingsvermogen ‘aan’ te zetten (en te laten) en je fantasie en dromen te vullen met inspiratie: 

Ubuntu contributionism

Tijdlijnen

Met andere ogen

Bronrealiteit

Modellen en systemen

Modellen en systemen (2)

20220919 Thérèse Jeunhomme

 

VRIJ LEVEN

Onlangs vertelde ik iemand over de hond die ruim 15 jaar met mij heeft meegelopen, en die ik de naam Jimmy had gegeven. Jimmy is in mijn beleving altijd een zeer bijzonder wezen geweest, toentertijd noemde ik hem ‘een grote geest die in een hondenlichaam woont’. Hij was wat je zou kunnen benoemen als ‘wereldvreemd’. Als kleine kleuterhond die net bij mij was komen wonen zat hij helemaal achterin de tuin verdwaasd om zich heen te kijken, met een blik van ‘wie zijn al die mensen?’, ‘wat doe ik eigenlijk hier?’. Hij was ronduit heerlijk. En we hebben intens en diepgaand van elkaars gezelschap en humor genoten. 

Toen zijn hondenlijf na ruim 15 jaar tot op de draad toe versleten was en ik wist dat het tijd was om hem te laten gaan, heb ik hem nadat hij was afgekoppeld in zijn mandje gelegd en heb hem een verhaal voorgelezen, zijn levensloop, dat ik de titel ‘De hond die uit de boom dronk’ had gegeven. Jimmy vond namelijk overal waar wij wandelden water om te drinken, meestal in een holletje in een boomstam. Dit verhaal heb ik afgesloten met de intentie voor een vrij leven voor hem. Een vrij leven waarin hij kon zijn wie hij was, en leven zoals dit voor hem voelde, in vrijheid, met veel natuur om hem heen. 

Vele jaren later fietste ik door een natuurgebied en wilde ergens koffie gaan drinken. Ik zocht een plek om mijn fiets te parkeren en vanuit de verte kwam naast een woonhuis een zwart/witte hond recht op me aflopen. Er was niets meer. Zonder gedachten gooide ik mijn fiets in de struiken en liep naar deze hond toe. We ontmoetten elkaar weer. Het wezen dat in de vorm van een hond in deze wereld leeft, en mijn wezen die in menselijke vorm in deze wereld leeft. Onze ware wezens ontmoetten elkaar weer, en knuffelden elkaar intens. Heerlijk. Er stonden mensen om ons heen naar ons te kijken, en een persoon zei ‘Zoveel liefde heb ik nog nooit gezien!’. Er was geen verdriet, geen gemis, geen pijn, geen wens om weer bij elkaar te zijn. Ware wezens die elkaar ontmoeten en herkennen. Niets meer en minder dan dat. Het was een interventiepunt van vrij leven. Vrij leven in de vorm met het bewustzijn van de oorspronkelijke vrije wereld. 

De hond kuierde na onze ontmoeting op zijn gemak terug naar het woonhuis. Ik viste mijn fiets uit de struiken en ging koffie drinken. En dat was het. 

Jimmy

20220825 Thérèse Jeunhomme

 

ONE-TRACK MIND

Het begrip ‘one-track mind’ kwam ik onlangs in een artikel tegen en deze woorden plaatsten onze menselijke manier van leven en denken, en dan vooral dat laatste, in een context. Een context van nu, waar (nog steeds) maar zo weinig beweging in de belevingswereld van mensen te ontdekken is. Of ik kijk erover heen. Kan ook. Kan ik mezelf nog wel voorstellen hoe ik was toen mijn belevingswereld nog veel gewoner en dagelijkser was dan nu? Wellicht was mijn gewone dagelijkser belevingswereld wel nooit van de familie Doorsnee, en ben ik daarom ook nu geen Doorsnee Vrouw? Als klein kind ‘zag’ ik zo vaak een enorme leeuw die naar me toe kwam lopen. Dat vond ik helemaal niet leuk. Nu kan ik dit beeld zo goed plaatsen in de context van mijn leven: het is immers niets anders als een beeld van kracht, eigen innerlijke kracht, die zich aan mij als klein kindje liet zien als deze leeuw, en die kracht heb ik nu wel opengemaakt.

Aangezien mijn hele leven uit dit soort innerlijke beelden, visioenen en bewuste belevenissen heeft bestaan, zou het voor mij wel eens des te moeilijker kunnen zijn om in te schatten wat alle andere mensen zoal beweegt met hun one-track mind? Hoe ervaren zij onze werkelijkheid eigenlijk? Hoe beleven zij al die heisa over gas, over klimaat, over oplopende kosten, over onze wereld in het algemeen? Kan ik mezelf nog wel hierin verplaatsen? Hoe kan ik aan een one-track mind uitleggen hoe onze realiteit in elkaar steekt en waarom wij mensen zijn zoals wij zijn en waarom wij doen wat wij doen? Hoe leg ik aan een one-track mind uit dat alles, ja ‘werkelijk’ alles, een illusie is? Want dit is een heel groot verhaal binnen een hele grote tijdlijn waarbinnen alles en iedereen met elkaar verbonden is. 

In ieder geval door – een enkele uitglijder daargelaten – in alle omstandigheden en in welk gezelschap dan ook, MeZelf te zijn. Mijn eigen liefdevolle, empathische, warme, zachte zelf die ruimte geeft aan ieder mens, one-track mind en open minded. Door te vertellen en te schrijven over mijn belevingswereld, over de intense en bijzondere liefdes (man plus hond) die ik heb beleefd, over mijn bewuste buitenlichamelijke belevenissen, over mijn kleurrijke eeuwigheden op schildersdoek. Want wie je ook bent en hoe je ook denkt, het echte menselijke contact is wat er toe doet. En dan doel ik niet op al die honderden projecties die ik van mensen over mij heen krijg, want dat zijn gevoelde gaten in anderen waarvan wordt gehoopt of wordt verlangd dat ìk dat ga invullen. Nee, ik doel op voelen dat iemand jou en/of mij echt probeert te begrijpen. Dat je als mens een ander mens ècht ziet en voelt, en die geziene en gevoelde mens waardeert en respecteert op die wijze. Dat is de echte verbinding die zo wezenlijk belangrijk is. Wezenrijker is er niet. Die zuivere verbondenheid is van wezenlijk belang in deze tijdlijn van verandering. En deze zuivere verbondenheid veroudert nooit, en kun je behouden, voeden en koesteren totdat je hier weer vertrekt.

olieverf op oud linnen 70 x 95 cm

20220814 Thérèse Jeunhomme

 

DE HOMMEL DIE NIET KAN VLIEGEN

Volgens de wetten van de aerodynamica kon men lange tijd niet verklaren dat een hommel kan vliegen. Na onderzoek is gebleken dat hommels een trucje hebben waardoor ze toch kunnen opstijgen. Door de op- en neergaande beweging van de vleugels ontstaan luchtwervelingen die zorgen voor een opwaartse kracht waardoor de hommel, hoewel hij eigenlijk te zwaar is om te vliegen, toch kan vliegen. Conclusie: de hommel is zich niet bewust dat hij niet kan vliegen. En dus vliegt hij gewoon.

Dit verschijnsel geldt voor alles in het planten- en dierenrijk. Planten en dieren hebben geen menselijk bewustzijn. Ze worden, net als de mens overigens, geboren uit een klompje cellen en die cellen ontwikkelen zich tot die levensvorm waaruit al het leven bestaat. Alleen mensen hebben een brein dat denkt, een brein dat zichzelf in de war brengt, een brein dat ons doet denken dat er van alles en nog wat is wat wij niet kunnen of zouden moeten willen. Het brein is een enorme stoorzender. Want, als wij net als de hommels ons niet bewust zouden zijn dat wij niet kunnen vliegen, zouden we ook gewoon kunnen vliegen. Ons brein beperkt ons in onze mogelijkheden. Ons brein spiegelt en weerspiegelt. Dieren en planten zijn daar niet mee behept. Een lavendelplant denkt niet bij zichzelf dat hij er net zo wil uitzien als de echinacea plant die naast hem groeit en bloeit. Een hond denkt niet als hij een mede-hond ontmoet dat hij ook een vacht wil hebben als die andere hond. Zulke gedachten bestaan niet in het planten- en dierenrijk. Zulke gedachten hebben alleen mensen. 

Een hommel is ook niet ‘gelukkig’ omdat hij doet wat hij doet en daarvan gelukkig wordt. Want ‘gelukkig zijn’ is ook een product van ons geprogrammeerde brein. Een hommel doet gewoon wat hij doet, en daarmee is het klaar. Verder niks, nakkes, nada. Ik heb vele mensen en dieren voor mijn ogen zien ‘sterven’. Dieren accepteren op enig moment dat ze het lichaam gaan verlaten, en geven zich over. Ik heb nog nooit gezien en gevoeld dat een dier zich verzet tegen zijn ‘dood’. Als hun lichaam hun informeert dat het lichaam niet langer meer meekan, dan legt het dier zich daarbij neer. In de natuur zoekt een dier dan vaak een rustige afgelegen plek op om zich daar over te geven aan de naderende dood. Er is geen gevecht, geen strijd, geen angst. Dit verschijnsel doet zich alleen bij de denkende mens voor.

Wat zou dan de definitie van ‘gelukkig zijn’ kunnen betekenen? Wie heeft dat ooit in ons hoofd geprogrammeerd dat wij mensen eeuwig op zoek zijn naar ‘geluk’? Ik heb hierop geen antwoorden. Wel kan ik vanuit mijn eigen levenservaring schrijven dat ik vele dagen ’s avonds in mijn bed ben gestapt en voor mezelf voelde ‘ik heb een goede dag gehad’. En dat is voor mij genoeg. Een goede dag. Mijn echtgenoot, die een ander pad in is geslagen, en ik lagen iedere avond voordat we gingen slapen een poos in elkaar armen. Simpelweg te genieten van elkaars warmte, aanraking en zachtheid. We kusten elkaar, wensten elkaar een goede reis – want als je gaat slapen ga je een reis maken – draaiden ons om en met de billen tegen elkaar vielen we in slaap met het gevoel dat wij ‘een goede dag’ hadden. En net als de hommels konden wij in onze dromen en visioenen vliegen.

20220811 Thérèse Jeunhomme

THE COLOURS OF INFINITY

Ons brein wil het liefste beelden zien die ons denkraam in ons hoofd kan plaatsen. Of dit nu de gewone dagelijkse dingen betreft, zoals voedsel en drinken, of een gebouw, of een mens, of zaken die wat verder weg van ons staan zoals buitenaards leven. Of lijken te staan. Want ons brein vindt het fijn als wij beelden een plekje kunnen geven vanuit het hoofdelijke perspectief van wat wij al kennen. Zo is het ook met kunst. De kunstenaars die het (nog) ongeziene zichtbaar maken, omdat zij vanuit hun gevoelsbeleving inkleuren, brengen een heel nieuw palet aan beleving mee. Dit hoeft niet direct abstracte kunst te zijn. De Belgische kunstenaar René Magritte bijvoorbeeld schilderde figuratief, maar haalde de beelden wel uit hun ‘gewone’ context door bijvoorbeeld boomblaadjes in een wolk te schilderen, en wolken in een boomtop. Hierdoor wijzigt de gangbare perceptie van allerlei zaken. Het kan de waarnemer van deze beelden meenemen in de vraag of alles wat je ziet nu wel echt is wat er te zien is? Of is de ‘werkelijkheid’ toch anders is dan je tot dan toe hebt aangenomen? Kunstenaars zoals Magritte werken volgens een methode, die we halfabstract of geabstraheerd zouden kunnen noemen (magisch realisme). Met abstracte kunst is die perceptie direct uit de gangbare waarneembare context gehaald. De waarnemer kan niet anders dan de gangbare gedachten loslaten en vanuit een ander perspectief, vanuit het eigen innerlijk, gaan invoelen waar hij of zij nu eigenlijk naar kijkt en welke betekenis een schilderij dan voor deze waarnemer heeft. In de abstracte kunst zijn talloze richtingen. Onze tijd is een overgangstijd, oude ideeën tuimelen omver en gevestigde overtuigingen worden door allerlei oorzaken aan het wankelen gebracht en dat alles komt op een of andere wijze tot uitdrukking in verscheidene moderne kunstvormen. 

Mijn eigen abstracte kunst die ik maak met onder andere vloeibare gekleurde bijenwas (encaustic), vloeit vanzelf van binnen naar buiten. Ik heb geen beeld dat ik wil overbrengen op het doek, wat ik wel heb als ik met olieverf figuratief schilder. Het vloeit vanzelf van binnen naar buiten, en als een schilderij in mijn gevoel ‘klaar’ is hang ik het een poosje aan de muur. Ik heb dan geen enkel besef wat ik heb geschilderd. Door er naar te kijken, neutraal, komt een schilderij vaak tot leven, er straalt als het ware energie vanaf die ik voel in mijn hart. Het beeld wordt levend, een levende vibratie, zonder dat ik daar een label aan verbind. Zo ook met onderstaand schilderij (encaustic op MDF). Toen het aan de muur hing en ik het ging waarnemen ‘zag’ ik dat zich een beeld had gecreëerd van een reis in een ruimteschip die ik had gemaakt. Tijdens deze reis verbleef ik in een ruimteschip in een ander universum. Ik keek naar beneden overzag ons hele melkwegstelsel, helemaal compleet. En wat ik zag in ons hele melkwegstelsel is een dicht geweven web van manipulatie. Het was helemaal verdicht en verwrongen van de manipulaties. Ik had hier geen gevoel bij of mening over. Het was niets anders dan een waarneming vanuit mijn ruimteschip in een ander universum. 

Nu zal iedere waarnemer iets anders zien of voelen in bovenstaand schilderij. Evenwel heb ik hier beschreven wat er van binnenuit mij vloeide en wat ik later ‘herkende’ als de verbeelding van ons verdichte en gemanipuleerde melkwegstelsel. De code van de manipulatie (Ana Shay Hi). Dit zijn de ‘colours of infinity’. Dit zijn mijn schilderijen.

20220808 Thérèse Jeunhomme

 

OVER MODELLEN EN SYSTEMEN (2)

‘Er is een grondige weerstand om te veranderen. Dit gaat de grootste uitdaging voor de rest van Nederland worden.’

Jan Willem Erisman (stikstofhoogleraar)

Mijn vorige artikel over modellen en systemen borrelde, zoals altijd wanneer ik schrijf, vanzelf van binnenuit op als een onderwerp waarvan het zinvol en betekenisvol kan zijn om dit nu te delen. We zitten immers met zijn allen, jawel, met zijn allen, in een veranderende wereld die vraagt om andere, wellicht nieuwe, percepties hoe wij met zijn allen, jawel, met zijn allen, onze leefwereld kunnen vormgeven. Dus ongeacht wat ik ook schrijf, of het nu gaat om mijn eigen ervaringen als boodschapper in deze wereld, of om praktische kwesties waar wij met zijn allen, jawel, met zijn allen, mee te maken hebben, het gaat altijd over jou. Jawel, over jou. Want alleen jij kunt iets vanuit jezelf inbrengen in deze wereld dat resoneert, uitwaaiert, als een frequentieveld dat een geheel nieuwe, of andere dan voorheen, wijze van leven en beleven teweeg brengt. Niemand anders kan dit doen. Het gaat om jou! En dan gaat het er alleen maar om of jij, jawel, jij, bereidwillig bent om de keuze te maken om eens dieper en anders te gaan onderzoeken hoe onze belevingswereld op aarde nu eigenlijk functioneert, en waarom dit allemaal zo functioneert. Ben jij bereid en moedig genoeg om hierin te duiken? En alles waarvan je denkt dat het waar is, al je zogenaamde zekerheden, in een nieuwe daglicht te stellen? Blijf dan aan de lijn, zou ik zeggen, want ik kan dienen als brug of inspiratie om jouw belevingswereld in beweging te brengen. Het is eng, dat klopt, en er komt wel degelijk een flinke dosis moed en doorzettingsvermogen bij kijken om jouw belevingswereld en die van ons allemaal aan een nader onderzoek te onderwerpen waardoor al jouw zogenaamde zekerheden helemaal geen zekerheden blijken te zijn. Zo diepgeworteld vast zijn alle overtuigingen door de eeuwen heen in ons mens-zijn verankerd geraakt, dat de meesten van ons niet anders meer kunnen dan hierop voortborduren. Maar wat als dit allemaal ‘vals’ blijkt te zijn? Wat als blijkt dat jij, jawel, jij, een machtig prachtig goud licht uitstralend wezen bent dat oneindig door allerlei frequenties van allerlei universa reist, leeft en beleeft? En dat jij daar jouw innerlijke kracht en pracht en soevereiniteit in aanraakt en deze vibratie laat uitwaaieren in deze wereld? Kijk hier voor meer referentiepunten. 

Hier en daar ontmoet ik berichten van mensen die het gewoon allemaal anders doen. Gewoon doen. Uiteraard ingegeven door een of andere ‘noodzaak’, zoals bijvoorbeeld eigen energievoorzieningen. En dan hoeft dat helemaal niet meteen een heel veganistisch leven off grid zijn. Het kan ook, of wellicht juist, vanuit een andere perceptie. Ofwel het heft in eigen handen nemen en gemeenschappelijk doen wat jouw gemeenschap, en dus jou, het beste dient. Zo las ik in de Volkskrant van 30 juli 2022 een artikel over boeren op Schiermonnikoog die zeven jaar geleden gezamenlijk hebben besloten om hun veestapel terug te brengen en zodoende minder uitstoot op hun mooie eiland te veroorzaken. Vanuit de in hunzelf gevoelde verantwoordelijkheid. Dit initiatief kwam vanuit hen zelf, omdat zij het zo voelden, het werd niet van buitenaf opgelegd. In de afgelopen zeven jaar hebben zij als groep boeren op Schier een heleboel hobbels, bobbels, stagnaties en onderlinge onenigheid doorgewerkt. Want het is natuurlijk nooit een sprookjesverhaal waarin alles in èèn keer met een zwierige zwaai van een toverstokje verandert in een wereld waarin alles mooi en goed is. Als dat zou kunnen zou ik mijn toverstaf al menigmaal rond de aarde hebben laten gaan.

Ook las ik in diezelfde Volkskrant over een boerendorp in Beieren (D) die zichzelf grotendeels energie-onafhankelijk hebben gemaakt. Een dergelijk initiatief is logisch makkelijker te realiseren in een kleine woongemeenschap dan in een grote stad. Evenwel is het een begin met ‘dingen anders doen en organiseren’. En kunnen vanuit deze inspiratie wellicht meer of andere initiatieven ontspruiten. Jawel, ontspruiten, als een onderliggend zaadje dat eeuwen lang verborgen heeft gerust en nu tot groei en bloei kan komen en tot de creatie van nieuwe modellen en systemen leidt. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit zijn toch inspirerende voorbeelden van mensen zoals jij en ik die niet hebben zitten wachten op wat de overheid, de bedenker van modellen en systemen, doet of niet doet. Ze hebben zelf het initiatief genomen en een in hun eigen, en in gemeenschappelijk belang, model en systeem gecreëerd.

De mensen die deze initiatieven hebben ontplooid zijn niet chantabel. Dat wil zeggen: ze gaan niet lobbyen bij autocratische regimes om (meer) olie en/of gas, zoals de topstukken van politici in de EU wel doen. Bedelen om olie en/of gas tegen betaling van geld en voorwaarden waarover ons niets verteld wordt. Evenwel komt dit in beginsel toch altijd weer neer op hetzelfde doen als wat je altijd hebt gedaan, geworteld in de oude modellen en systemen. Principes worden verhandeld, opgegeven, mensen zijn chantabel. 

20220801 Thérèse Jeunhomme

OVER MODELLEN EN SYSTEMEN

Ik ben niet economisch onderlegd, en een artikel over modellen en systemen zou je daarom wel eens als geblaat van een ondeskundige kunnen opvatten. Toch wil ik iets kwijt over modellen en systemen, al is het maar als inspiratie dat het echt wel allemaal anders kan. Modellen en systemen vind ik in sommige opzichten bijzonder handig en bruikbaar. Het OV-model bijvoorbeeld dat is ingebed in een systeem dat mij van A naar B en weer terug naar A brengt met trams, bussen en treinen, vind ik onwijs handig. Anders zijn sommige reisdoelen voor mij, die geen autobezitter meer is, niet te belopen of te befietsen. Handig en bruikbaar dus. Zo zijn er nog wel meer voorbeelden te bedenken van modellen en systemen die echt hun – georganiseerde – doel dienen. Blij mee. Evenwel leven we ook in een wereld met een overdaad aan modellen en systemen die beklemmend en geestdodend werken. Er zijn zoveel wetten en regels-op-regels dat de creativiteit en soevereiniteit van een mens volledig uitgeschakeld worden. En dat vind ik best wel jammer.

Ik ben er namelijk al mijn hele leven heilig van overtuigd dat ieder mens intrinsiek in zichzelf verantwoordelijkheid voelt voor zijn of haar eigen leven, en dat intrinsieke gevoel alle ruimte geven, een hele andere manier van levensvervulling geeft. Al die modellen en systemen, het zijn er teveel geworden, het is verworden tot een dicht web waar ieder mens in en aan vast zit. Het maakt het ook (te) gemakkelijk om problemen of situaties die om verandering vragen, buiten jezelf neer te leggen, bij een model of een systeem. Dan hangt alles dus af van de werkzaamheid van een model en systeem, en dat deze de maatschappij niet toegankelijker en bruikbaarder maken hoef ik hier denkelijk niet uit te leggen. Ik voel hier gemiste kansen voor creatieve, zelfstandig denkende en handelende mensen die ramen en deuren open zetten voor een andere manier van werken en leven. Protesteren tegen wie of wat dan ook helpt niet. Dat komt uiteindelijk alleen maar neer op bewegen binnen dezelfde bandbreedte als de bedenkers van modellen en systemen. Alle partijen bewegen zich op hetzelfde vlak, alleen op verschillende posities binnen dat vlak. Ik heb niets tegen protesteren, laat vooral weten als jij je ergens niet goed bij voelt. Evenwel als je verandering wilt, is dit in mijn beleving niet de weg. 

Een gevleugelde uitspraak van Albert Einstein is ‘Je kunt niets veranderen aan een situatie vanuit hetzelfde bewustzijn als waaruit die situatie is ontstaan.’ En daar hebben we de perceptie beet. Er is dus een andere perceptie, een andere, wellicht voor velen nieuwe, manier van aankijken van modellen en systemen nodig. Iemand die mij lang geleden zeer aansprak met zijn boek ‘Maverick’ is Ricardo Semler. Hij gooide het met zijn bedrijf over een andere boeg. De werknemers van Semco kiezen niet alleen hun eigen baas en salaris. Ze beslissen ook mee over de productie, beslissen zelf hoe ze zich kleden en hebben volledige inzage in de financiële cijfers van het bedrijf. Het bedrijf heeft geen secretaresses, receptionistes of ander ondersteunend personeel. Zelfs Ricardo Semler heeft geen eigen kantoor. Volgens Semler is het tijdperk van macht en controle definitief voorbij en gaat het in de toekomst om het kapitaliseren van zachte waarden als liefde, vertrouwen en openheid. Semler gaat uit van de aanname dat ieder mens in principe eerlijk is en openstaat voor werk dat voldoening schenkt. Vanuit zijn ideeën over de samenleving en de mens heeft hij zijn aandacht verlegd naar het onderwijs. In Brazilië is hij begonnen met zijn Lumiar scholen, ingericht volgens dezelfde principes als zijn bedrijf. Kijk ter inspiratie ook eens naar deze aflevering van VPRO Tegenlicht over Semler en zijn bedrijf. 

Welcome to the Virtual Village - Astérix - Le site officiel

Een ander model ligt bij mijzelf in het systeem van een dorp, en in dit voorbeeld het dorpje van Asterix en Obelix, want mijn humor mag niet achterwege blijven. Ieder mens in het dorp heeft een rol, van het opperhoofd tot de dorpsgek (bard), en ieder mens kent zijn rol en maakt vanuit die rol en bijdrage aan het dorp deel uit van de dorpsgemeenschap. Modeltechnisch gezien betekent dit dat eenzaamheid, depressie, zinloos voelen niet of nauwelijks voorkomen, want er is de gemeenschap die je draagt en waar je bij hoort en aan bijdraagt. Zo een model brengt automatisch verandering in andere systemen, of maakt ze nagenoeg overbodig.  Kleinschalig ondernemen, lokaal ondernemerschap, steunen van lokale ondernemers door hun producten te kopen legt al een stevige basis voor een ander model. Ik fiets regelmatig door het Westland om groenten bij (bio)stalletjes te kopen met klinkklare munt. Leuk om te doen en ik steun de lokale ondernemers. De klem van systemen heb ik ook ervaren sinds ik in het Westland woon en mijn idee voor een lokaal te kweken en te consumeren product niet van de grond krijg. Ondernemers genoeg in het Westland, zou je denken. Maar er is blijkbaar, zoals een rasechte Westlander mij uitlegde, ‘geen goud geld mee te verdienen’. Dus landt mijn ondernemende idee niet.  

Alle modellen en daaraan gekoppelde systemen in een keer stopzetten lijkt me niet erg handig. Aanvoer van drinkwater bijvoorbeeld, heeft een model en een systeem nodig, tenzij je aan een rustig kabbelend beekje in het groen woont waar je je (drink) water uit kunt halen. En zo is er natuurlijk nog veel meer te zeggen over modellen en systemen die je niet per direct overboord kunt gooien. Maar er zijn wel andere modellen die vanuit de intrinsiek gevoelde verantwoordelijkheid van een mens voor zijn/haar eigen leven een zwier aan menselijke beleving kunnen geven. Wellicht is de weg naar andere modellen en systemen wel het verruimen en bekrachtigen van de bandbreedtes van beleving van mensen. Uit de modellen en systemen losweken zodat creativiteit en innerlijk gevoelde verantwoordelijkheid menselijke ruimte krijgen om te ontplooien. Zoals Semler dit heeft ingezet.

20220724 Thérèse Jeunhomme

 

 

MET ANDERE OGEN

encaustic 60 x 80 cm

De grote stad der kosmos riviert
Alles Stroomt
Vorm wast schoon
Alles is onvorm
En verblijft in het huis der verwondering

(Darryl Bailey)

Nog niet eerder schreef ik direct over buitenaards contact. Enerzijds omdat contact met levende wezens die niet op deze aarde, zelfs niet eens in ons melkwegstelsel, leven nogal eens weerstand en vragen oproept. Anderzijds omdat ik niet wil gaan classificeren over contact en met wie. Want hoe je ook tegen deze materie aankijkt, gedachten over buitenaardse contacten zijn nog altijd en nog steeds onderhevig aan geprogrammeerde beelden binnen ons denkraam (je brein, je hoofd). Niet in de laatste plaats mooi geprogrammeerd door de vele films en series die hierover gaan (die overigens heel vaak ware fragmenten bevatten). Maar wat is het dan wel?

Hier is geen eenduidig antwoord op te geven. Voor diegenen die twijfelen over buitenaards leven en dan ook nog eens contact hiermee hebben, en zeker voor diegenen die dit naar het rijk der fabelen verwijzen, is het begrijpelijk een hele stap in om-denken. Net als bijvoorbeeld beweren dat bomen altijd paars van kleur zijn geweest, en dat al dat groene dat wij menen te zien helemaal niet de ware kleur is. Dit vraagt nogal wat omschakelen. Evenwel zou het zelfs voor de twijfelaars en tegenstanders mogelijk moeten zijn om eens een keer de hele boel open te gooien, om eens flink alle denkramen op te schudden. Het is aan jou of je jouw denk-deuren en -ramen open wilt zetten en met andere ogen naar buiten wilt kijken.

Voor mijzelf schrijvend zijn dit zekerheden die gefundeerd zijn in mijn eigen ervaringen en herinneringen. Het grootste deel van mijn leven heb ik me als een alien gevoeld in deze wereld, totdat ik in 2007 mijn echte familie voelde, in vibratie, die als waarnemers aanwezig waren bij een bijeenkomst met 700 mensen. Eindelijk voelde ik me gèèn alien meer, maar voelde ik mij diep verbonden met de buitenaardsen die ons daar kwamen waarnemen. Mijn enige echte familie! Ik voel altijd dat zij er zijn, ergens in frequentie. 

Er zijn ontelbaar veel buitenaardse rassen, in evenzovele verschijningsvormen. Daar kan zelfs ik niet genoeg over fantaseren. Leven is een bewustzijnsfrequentie die zich zichtbaar maakt. Alles is trilling, frequentie. Mensen, natuur, onze mooie aarde, ons sterrenstelsel, andere sterrenstelsels en planeten, andere levende wezens, alles is bewustzijnsfrequentie. Er zijn welwillende rassen die ons als mensheid en planeet aarde goedgezindheid zijn en met heel veel belangstelling waarnemen hoe mensen op deze aarde hun bewustzijn verruimen en daardoor met andere ogen naar zichzelf, naar de mensheid, naar de aarde gaan kijken. En dat is nog niet eerder in de geschiedenis van de mensheid voorgekomen. Wij leven dus eigenlijk in een heel bijzondere tijd, een tijd die zoveel ramen en deuren openzet om doorheen te kijken. Er zijn ook buitenaardse rassen die niet welwillend zijn, die liever zien dat wij slapend en in onwetendheid blijven en volgzaam slaaf blijven van technologie, beperkte informatie, mind control en crowd control. Simpelweg dit beseffen geeft jou al een keuze: Zet je jouw ramen en deuren open? Of niet? Ben je twijfelaar of afwijzend, dan nodig ik je van harte uit om eens op een wolkeloze avond of nacht buiten te gaan zitten en omhoog te kijken. Alleen maar kijken en je aandacht geven aan die ontelbare sterren(stelsels) waar je naar kijkt. Laat je verbazen en verrassen. 

Naast de twijfelaars en de afwijzenden zijn er ook groepen mensen die verlangen naar buitenaards contact en dit vanuit hun voorgeprogrammeerde denkraam invullen. Ik vraag me dan altijd af hoe een voorgeprogrammeerd denkraam zich dit voorstelt: ‘oh hallo, leuk om je te ontmoeten, van welke planeet kom jij?, goede reis gehad?, kopje koffie? koekje erbij?’. Beseffen deze mensen wel dat het ontmoeten van buitenaardsen voor deze bezoekers zelf een immens risico met zich meebrengt? Zij wagen zich immers in een bestaansfrequentie op aarde die zo dicht en verwrongen is, dat er heel wat technologie van hun kant bij komt kijken om dit zonder risico te doen. En dit dan nog afgezien van de paniek en angst die kan ontstaan en hele legers met zwaar wapentuig op de been brengt. Dan zijn er de mensen zelf die zo verlangen naar dit buitenaardse contact. Wie is zich ervan bewust dat jouw lichaam dit contact wel eens niet aan zou kunnen? Dat je gewoon knock down omvalt of ‘sterft’ door de hele hoge frequentie? En dat je een zeer, zeer krachtig, standvastig en ontwikkeld bewustzijn nodig hebt om in contact te kunnen blijven staan?

Ik kom van de Pleiaden en ben verbonden met de Ana Shay Hi beschaving, mijn familie. Wij communiceren een kosmische taal met elkaar, een pure hartsfrequentie, zonder woorden. Leven hier op aarde met dit bewustzijn is niet echt een plezierritje geweest. Zovele voor mij volstrekt onbegrijpelijke gedragingen van mensen waarin ik mijn eigen soevereiniteit moest zien te behouden, leek eerder op een dollemansrit in een rollercoaster die nergens stopte. Evenwel is er sinds december 2021 ruimte gekomen, ruimte in deze wereld om te Zijn wie ik ben, ruimte om mijn plaats in te nemen. En diezelfde ruimte waarbinnen ik mijn plaats heb ingenomen expandeert. Binnenin mijzelf als een menselijke galactische poort die fungeert als belichaming van de brug tussen galactische frequenties en aardse frequenties, en buiten mijzelf via een galactische poort in mijn tuin. 

met andere ogen

20220630 Thérèse Jeunhomme